نقاش و قوهای وحشی

روایتی دل‌انگیز از نقاشی كه به نقش معشوقش در آمد.

...

«زیبایی حقیقی نایاب و دور از دسترس است. حقیقت زیبا، دست یافتنی نیست بلكه خودش می‌یابد و با خودش می‌برد. حقیقت فرّار است و هرگز در یك جا باقی نمی‌ماند. اگر برای دَمی هم او را ببینی و تجربه‌اش كنی این به تمام زندگی می‌ارزد و ارزش مردن را دارد. بعد از دیدن زیبایی حقیقی، بدون آن زیستن، زندگی نیست و پس از دیدن آن زیبایی، مردن، مردن نیست».

رؤیای راهست این (با الهام از تمثیلی از ایلیا «میم»)

داستانی نمادین از تولد دوباره انسان در عشق الهی

...

«... برای پریدن کافیست در من خیره شوی و اگر می‌خواهی بجهی در من بجو و بایست، زیرا من بال پروازم و پایان نیازم. پَر پریدن منم و راز جهیدن منم. امید به خاک نشسته گانم وآرزوی فراروندگانم. و من دردم و درمانم. پایان مرگم و آغاز زندگی‌ام. لکن اگر مرا بشناسی، بیمار می‌شوی، گرفتار می‌شوی و در من می‌میری اما خوشا به حال آنکه در من می‌میرد زیرا من زندگی‌ام و مرگ در من راه ندارد».

 

 (از متن کتاب رؤیای راهست این)

باغبان الهی (با الهام از تمثیلی از ایلیا «میم»)

آموزش‌های نمادین باغبان الهی به انسان باغبان

...

«بهار می‌آید و ابرهای بركت به بالای سر ما می‌رسد و باران زنده كننده می‌بارد و می‌بارد.  نه آن بارانی كه  پیش از بارید و جانمان را دزدید و بیماری و مرگ آورد. نه آن باران خزان‌آور و حزن‌انگیز كه باران روح‌انگیز باران روح می‌بارد. و آن ابر كه بارید، جانمان را كاوید و روح‌مان را در نوردید. از آن است كه چشمه جانمان جوشید و جز آن ننوشید و نیوشید و نیندیشید. دیگر چشمه در خود نگنجید. جنبید و جهید و خروشید و رود را به دریا دوید و دویدن را به پرواز آمیخت و اینچنین آسمان را پویید و پیمایید».

(برگرفته از مکتوبات ايليا«ميم»‌رام‌الله)

رؤیای راستین (با الهام از تمثیلی از ایلیا «میم»)

رؤیای راستین رؤیایی نورانیست از زندگی ظلمانی بشر.

...

«خدای زنده را بپرستید وزنده شوید. تعلیم زنده را بیاموزید و بینا شوید. حتی اگر قطره‌ای از تعلیم زنده را یافتید آن را مانند چشم‌هایتان كه به شما بینایی می‌دهند، حفظ كنید و قدر بدانید كه آن قطره‌ی زندگی در خود قادر است همه‌ی وجودتان را به چشم و تمام چشمتان را به مشاهده و همه‌ی مشاهده را به شهود و شهود را به شهد لایزال اتصال مبدل كند».                                                                                  

                                   (برگرفته از كلام ايليا«ميم»‌رام‌الله)